'De synergie tussen technische uitvoering en design is wat telt'

Een interview met Simon Luitse, Engineering Director bij VOUW.

Simon Luitse heeft een diverse achtergrond in architectuur, productontwerp en bouwkunde. Zijn reis begon in de architectuur, maar al snel ontdekte hij dat zijn ware talent lag in het systematisch ontwerpen en de technische uitvoering van ideeën. Door gebruik te maken van zijn netwerk en programmeervaardigheden, raakte hij betrokken bij het ontwerpen van 3D-geprinte beha's, waar hij innovatieve productiemethoden en materiaalkennis toepaste. Hij werkte ook aan grootschalige staalconstructies voor bovengrondse tramnetwerken in Zuid-Korea, evenals duurzame bouwprojecten zoals modulaire houtbouw en ecoducten in Nederland. Simon heeft een brede interesse in materialen en constructieve toepassingen, wat hem een solide basis heeft gegeven. Zijn ervaringen in verschillende vakgebieden hebben hem geleid tot een holistische benadering van productontwerp, waarbij rekening wordt gehouden met gebruikers, bouwprocessen en materialen. Deze benadering komt tot uiting in de installaties die hij bij VOUW creëert, en weerspiegelt zijn unieke perspectief en nauwgezette vakmanschap.

Kun je uitleggen hoe jouw technische werk bijdraagt aan de algehele visie van VOUW op producties en hoe het aansluit bij het concept van slowtech?

Vanaf het allereerste begin ben ik betrokken geweest bij de ontwikkelingen bij VOUW. We zijn begonnen met het verkennen van manieren om de elegantie en details van de Art Nouveau-beweging te combineren met moderne productiemethoden zoals 3D-printen en 3D-scannen. Sindsdien zijn we altijd in contact gebleven, met name gericht op technische vraagstukken en uitvoeringsaspecten.

Mijn achtergrond ligt in architectonisch ontwerp, maar ik heb mijn focus meer verlegd naar bouwtechnologie. Ik ben altijd gericht geweest op het ontwikkelen van uitdagende ontwerpen. Ik geloof dat mijn bijdrage aan het VOUW-team voornamelijk ligt in het samenbrengen van technologie, constructie, design en elegantie. VOUW zoekt graag de grenzen op en streeft ernaar technologie vooruit te helpen, wat technische innovatie vereist om al deze aspecten naadloos samen te voegen.

Ik zie mezelf als iemand die helpt de ideeën die VOUW heeft rondom slowtech te realiseren en te versterken. In mijn ontwerpvisie is het nooit alleen puur design of puur technische uitvoering dat de boventoon moet voeren. Het gaat altijd om de synergie tussen technische uitvoering en design, en de beste resultaten komen voort uit die samensmelting.

Kun je een goed voorbeeld geven van een succesvolle samensmelting van technische uitvoering en design?

Een goed voorbeeld van een succesvolle samensmelting is de Bloomlight. Vanaf het eerste prototype hebben we gekeken hoe technische functionaliteit en design naast elkaar konden bestaan en hoe we een esthetisch aantrekkelijk product konden creëren met de beschikbare productiemethoden.

De evolutie van de Bloomlight, zoals de opening van de kop en de ophangbeugel, is een combinatie van keuzes die hebben geresulteerd in een compleet, robuust en functioneel ontwerp.

Tijdens deze technische uitdagingen had Mingus (Vogel, mede-oprichter van VOUW, red.) altijd strikte eisen wat betreft het visuele aspect. Het vinden van een balans tussen artistieke expressie en technische haalbaarheid was een voortdurende uitdaging. Hoewel we het niet altijd eens waren over de uitvoering, begreep ik als iemand met een designachtergrond waarom bepaalde esthetische keuzes gemaakt moesten worden.

Wanneer we het oneens waren of onzeker over bepaalde keuzes, vonden we vaak een uitweg door prototypes te maken en te testen hoe de principes zich vertaalden naar visueel aantrekkelijke vormen. Soms werd het ontwerp of de constructie aangepast, en soms vond het ontwerp van nature zijn weg naar het juiste midden.

Dus, een botsing leidt tot het ontwerpen van prototypes en uiteindelijk een oplossing?

Ja, ik denk dat een botsing op die manier, of het niet eens zijn, niet per se het einde hoeft te zijn. Ik geloof dat je een dialoog moet blijven voeren over wat de mogelijkheden kunnen zijn en je moet kunnen inleven in de ander. Dus, de ingenieur moet zich in de schoenen van de ontwerper plaatsen, en vice versa, om gezamenlijk tot betere oplossingen te komen.

Kun je een voorbeeld geven van een knelpunt?

Tijdens de overgang van versie 1 naar versie 2 van de Bloomlight kwamen we een knelpunt tegen. We hebben geleidelijk plastic componenten vervangen door roestvrij staal om de duurzaamheid en weersbestendigheid te verbeteren. Een uitdaging was bijvoorbeeld Mingus' (Vogel, red.) idee om de beugel die de kop vasthoudt te maken van gevouwen plaatstaal. Ik merkte echter op dat als we het simpelweg van een vlakke plaat zouden maken, het te veel zou kunnen bewegen en onvoldoende structurele stijfheid zou hebben.

We hebben verschillende ontwerpen en aanpassingen geprobeerd tussen versie 2 en versie 3. Door strategische vouwen aan het staal toe te voegen, creëerden we een structureel profiel dat de benodigde sterkte bood. We hebben ook prototypes gemaakt en getest om de juiste vorm en kracht voor het uiteindelijke ontwerp te bepalen.

Er was een uitdaging in de samenwerking tussen het gebruik van een gevouwen profiel (door Mingus) en een rond profiel (door mij) voor de buis waarop de kop beweegt. Een ronde buis is soms moeilijker te vormen, maar met een profiel zijn gebogen vormen lastiger. Uiteindelijk vonden we een middenweg door de buis te walsen en er een gevouwen plaat op te lassen, wat de montage van de kop en de bediening vereenvoudigde.

Dit maakte het proces veel eenvoudiger dan alleen met een ronde buis te werken.

Onderhoud is essentieel voor de duurzaamheid van onze installaties. Hoe ontwerp je constructies die duurzaam en gemakkelijk te onderhouden zijn, rekening houdend met de dynamiek van openbare ruimtes en festivals?

We besteden veel aandacht aan onderhoud bij het ontwerpen van constructies die duurzaam en gemakkelijk te onderhouden zijn, vooral omdat we onze installaties ontwerpen voor openbare ruimtes. We voeren uitgebreide tests uit tijdens het ontwerpproces om ervoor te zorgen dat alles goed vastzit en waterdicht is. Soms moeten we specifieke onderdelen zelf ontwerpen en produceren.

Hoewel iets er op de tekentafel goed uit kan zien, is het belangrijk om fysieke tests uit te voeren. Een voorbeeld hiervan zijn de Bloomlights die we in Qatar hebben getest, waar we de hittebestendigheid van de elektronica hebben getest bij temperaturen van 50 graden Celsius. We hebben ook smeltproeven uitgevoerd op de gebruikte materialen en zelfs een zandstormsimulatie gebouwd. Tijdens de zandstormtest observeerden we of het mechanisme intact bleef en waar het zand terechtkwam in het mechanisme na 3 tot 5 uur draaien.

Het is nooit af, want je gaat door totdat je het bewijs hebt. Waarom is dat? Waarom is het belangrijk voor jou?

Het is belangrijk om door te gaan totdat we het bewijs hebben, omdat aannames gevaarlijk kunnen zijn, vooral bij complexe tests. Zo ontdekten we bijvoorbeeld dat we de glasvezelpaal van de Bloomlight moesten versterken, terwijl we aanvankelijk aannamen dat deze al voldoende sterk was. We hebben uitgebreide tests uitgevoerd om ervoor te zorgen dat deze aannames veilig waren.

Het is een uitdaging om alle reacties van een ontwerp op verschillende omstandigheden te voorspellen. Naarmate het ontwerp evolueert, zullen er altijd nieuwe zwakke punten ontstaan. Het is op dat moment moeilijk om een goede aanname te doen over wat het zwakke punt zal zijn.

Over het algemeen vind ik het belangrijk om een ontwerp volledig af te ronden en te finaliseren, in plaats van gedeeltelijke oplossingen of ontwerpen aan te bieden die nog bepaalde aspecten missen. Het is voor mij persoonlijk onbevredigend om iets onvolledigs af te leveren.

"Het is belangrijk om door te gaan totdat we het bewijs hebben, omdat aannames gevaarlijk kunnen zijn..."

De meeste mensen stoppen om vijf uur en zeggen "Ik ga naar huis." Jij gaat door totdat het af is. Waarom is dat?

Nou, ik denk dat ik het altijd prettig vind om door te werken totdat het af is, vooral als er een behapbare taak ligt die binnen een acceptabele tijd afgerond kan worden. Ik werk die taak liever af dan dat ik het laat liggen voor morgen.

Het klantenbestand van VOUW bestaat uit publieke organisaties (musea en overheden), lichtfestivals en de horeca. Hoe stem je jouw technische oplossingen af op de specifieke eisen van deze verschillende klanten?

Er is zeker een rode draad in de behoeften van de klanten van VOUW, aangezien zij vaak uniek werk zoeken dat niet gemakkelijk elders te vinden is. Ze komen vaak bij ons terug en reageren positief op nieuwe ideeën die we met hen delen.

Er zijn echter verschillen tussen hotels, festivals, musea en overheidsinstellingen. Elk heeft zijn eigen comfortzone en prioriteiten. Bij grote festivals draait het vaak om grote mensenmassa's die langs de werken stromen, dus duidelijkheid is essentieel. In een museum is er meer tijd om de kunstwerken te overdenken en ervan te genieten. Overheidsinstellingen en hotels willen dat kunstwerken een meer achtergrondrol spelen en als aangename verrassingen worden ontdekt. Bij lichtfestivals staat kunst centraal, en willen ze aantrekkelijke en vanzelfsprekende objecten creëren.

We passen onze ontwerpen aan om aan deze verschillende behoeften en eisen te voldoen, waardoor we meerdere wensen kunnen vervullen.

Hoe blijf je op de hoogte van de nieuwste ontwikkelingen in constructietechniek en technologie? Hoe beïnvloeden deze ontwikkelingen jouw werk en vergroten ze de mogelijkheden om boeiende en interactieve installaties te creëren?

Mijn belangrijkste bron van kennis over technologische innovatie is mijn netwerk. Ik ben niet actief op YouTube of Instagram, maar ik blijf in contact met mensen die betrokken zijn bij interessante technologische projecten. Met mijn achtergrond aan de technische universiteit heb ik altijd geprobeerd mezelf te omringen met mensen die uitdagende en unieke dingen doen, zoals werken aan zonnewagens, duurzame modulaire bouw, slimme zonweringssystemen, robotica en automatisering.

Wanneer ik kansen zie om deze nieuwe ontwikkelingen in mijn werk te integreren, vind ik het leuk om zelf onderzoek te doen naar die onderwerpen. Het is echter belangrijk voor mij om er een duidelijk doel achter te hebben; anders kan ik verdwalen in gefragmenteerde informatie. Ik merk dat ik informatie het beste onthoud wanneer ik deze direct kan toepassen. Hoewel er een schat aan informatie over innovatie beschikbaar is op internet, heb ik het gevoel dat vaardigheden en basiskennis over het werken met verschillende materialen zoals staal, hout en plastic, evenals bewerkingstechnieken zoals frezen en draaien, verloren lijken te gaan. Deze vaardigheden zijn misschien niet per se technologisch innovatief, maar een goede brede basis biedt meer mogelijkheden en een groter potentieel voor innovatie.

"...een goede brede basis biedt meer mogelijkheden en een groter potentieel voor innovatie."

Hoe zit het met iets praktisch? Kun je een voorbeeld geven?

Een goed voorbeeld hiervan is toen we aan de Bloomlight werkten. Er was een aanname dat er een probleem was met de LiDAR-sensoren. Hoewel ik geen expert ben in coderen, heb ik wel een basisbegrip van hoe het werkt. Hierdoor kon ik het algoritme begrijpen dat de LiDAR-informatie filtert. Samen met Daan van Hasselt, de ontwikkelaar van de Bloomlight-software, hebben we het algoritme stap voor stap doorgenomen. Met mijn basiskennis kon ik de input en output van het algoritme verbinden en problemen oplossen, zelfs zonder zelf te kunnen coderen. Dit leidde tot een verbeterde detectiegevoeligheid en afstand voor de Bloomlight.

Tot slot, wat vind je het meest vervullend of lonend aan het werken bij VOUW?

Wat ik het meest vervullend en lonend vind aan het werken bij VOUW, is de constante verbazing en verwondering die ik zie bij mensen die onze werken ervaren. Van de kleine opmerkingen tijdens het vertellen van het concept tot het daadwerkelijk zien en interactief ervaren van onze installaties. Het feit dat ik daarin een rol heb gespeeld en mensen vreugde, verbazing, verwondering en inspiratie kan bieden, is geweldig. Zonder verwondering zou er geen "slowtech" zijn. Als we technologie toepassen die mensen niet verbaast, zullen ze niet stilstaan of zich bezighouden met de ervaring. We hebben een trigger nodig om mensen uit hun standaardpatronen te halen, en daar draag ik aan bij.